که: «ای بازوی سعی ات با ظفر جفت!

بجز یوسف که از تایید بخت اش

عصا لایق نیامد ز آن درخت اش

شبی پنهان ز اخوان با پدر گفت

دعا کن! تا کفیل کار و کشت ام

برویاند عصایی از بهشت ام

که از عهد جوانی تا به پیری