چو یوسف نرگس سیراب بگشاد

به خنده نوش نوشین کرد شیرین

ز شیرین خنده آن لعل شکرخند

به دل یعقوب را شوری در افکند

چو بخت خویش چشم از خواب بگشاد،

بدو گفت:«ای شکر شرمنده تو!

چه موجب داشت شکر خنده تو؟»