دلم ندهد که گویم آنچه کردند

ولی آن ساز تیز آهنگ تر شد

دل چون سنگ ایشان سنگ تر شد

چه گویم کز جفا ایشان چه کردند

کشیدند از بدن پیراهن او

چو گل از غنچه، عریان شد تن او

فروآویختند آنگه به چاهش