کشیدند از بدن پیراهن او

دل چون سنگ ایشان سنگ تر شد

چه گویم کز جفا ایشان چه کردند

دلم ندهد که گویم آنچه کردند

چو گل از غنچه، عریان شد تن او

فروآویختند آنگه به چاهش

در آب انداختند از نیمه راهش