رسید از سدره جبریل امین زود

که جدش را ز آتش مامنی بود

فرستادش به ابراهیم، رضوان

از آن رو شد بر او آتش گلستان

ز بازوی وی آن تعویذ بگشود

برون آورد از آنجا پیرهن را

بدان پوشید آن پاکیزه تن را