چو سیمین سروی آمد بر لب نیل

به حکم مالک، آن خورشید تابان

به سوی نیل حالی شد شتابان

قبای نیلگون بسته به تعجیل

به جای نیل، من بودی ، چه بودی؟

ز پابوسش من آسودی، چه بودی؟

چو گرد از روی و چرک از تن فروشست