ز عالم قبله گاه جان من اوست

که گردد آفت من هر چه گویم

در آن مجمع غلامی را که دیدی

ز اهل مصر و وصف او شنیدی،

فدایش جان من! جانان من اوست

ز خان و مان مرا آواره، او ساخت

درین آوارگی بیچاره، او ساخت»