عزیز آورد باز ازنو بهانه

خراج مصر بودی، بلکه افزون

بگفتا کاین گهرها در بهایش

بده! ای گوهر جانم فدایش!

که دارد میل او شاه زمانه

بگفتا:«رو سوی شاه جهاندار!

حق خدمتگزاری را به جای آر!