به رویش خرم و دلشاد می باش!

اگر می سوختی، معذور بودی

کنون در عین وصلی، سوختن چیست؟

به داغش شمع جان افروختن چیست؟

ز غم های جهان آزاد می باش!»

زلیخا چون شنید اینها ز دایه

سرشکش را دل از خون داد مایه