اسیر داغ بی اندازه گردد

بلی عاشق چو بیند نقش جانان

شود ز آن نقش، حرف شوق خوانان

از آن حرف آتش او تازه گردد

چو شد خانه تمام از سعی استاد

به تزیین اش زلیخا دست بگشاد

زمین آراست از فرش حریرش