بدین چوب شد روزگارم به سر

دل افروز من بدرود هرچ کشت

به مردی مرا پور دستان نکشت

نگه کن بدین گز که دارم به مشت

ز سیمرغ وز رستم چاره گر

فسونها و نیرنگها زال ساخت

که اروند و بند جهان او شناخت