که میلی بود بهر چشم بدخواه

به مه خطی کشید از نیل چون میل

که شد مصر جمال، آباد از آن نیل

نبود آن خط نیلی بر رخ ماه

اگر مشاطه دید آن نرگس مست

فتاد آنجاش میل سرمه از دست

به دستان داد سیمین پنجه را رنگ