به نیرنگ و فسون کز حد برون برد

زمانی در سیاست باشم امروز

کنم قانون احسانی کنون ساز

که تا باشد جهان، گویند از آن باز

به اول خانه ز آن هفت اش درون برد

ز زرین در چو داد آن دم گذارش

به قفل آهنین کرد استوارش