مرا خوش نیست کاینجا با تو باشم

که:«ای همچون من ات صد شاه، بنده!

مرا از بند غم آزاد گردان!

به آزادی دلم را شاد گردان!

پس این پرده تنها با تو باشم»

زلیخا این نفس را باد نشمرد

سخن گویان به دیگر خانه اش برد