بگفت: «این خوشتر از جان! ناخوشی چند؟

دل یوسف از آن اندوه بشکست

دگر باره زلیخا ناله برداشت

نقاب از راز چندین ساله برداشت

به پایت می کشم سر، سرکشی چند؟

تهی کردم خزاین در بهایت

متاع عقل و دین کردم فدایت