متاع عقل و دین کردم فدایت

بگفت: «این خوشتر از جان! ناخوشی چند؟

به پایت می کشم سر، سرکشی چند؟

تهی کردم خزاین در بهایت

به آن نیت که درمانم تو باشی

رهین طوق فرمانم تو باشی

نه آن کز طاعت من روی تابی