به زنجیر زرش زد قفل آهن

که: «ای یوسف! به چشم من قدم نه!

ز رحمت پا درین روشن حرم نه!

در آن خرم حرم کردش نشیمن

حریمی یافت، از اغیار خالی

ز چشم حاسدان دورش حوالی

درش ز آمد شد بیگانه بسته