ز کار مشکلم این عقده بگشای!

به استیلای عشقت بر وجودم!

به استغنایت از بود و نبودم!

که بر حال من بیدل ببخشای!

ز قحط هجر تو بس ناتوانم

ببخش از خوان وصلت قوت جان ام !»

جوابش داد یوسف کای پری زاد !