چو گل در خون کشم پیراهن خویش

نیاری دست اگر در گردن من،

شود خون من ات حالی به گردن

کشم خنجر چو سوسن بر تن خویش

عزیزم پیش تو چون کشته یابد

پی کشتن عنان سوی تو تابد

بگفت این و کشید از زیر بستر