چو برگ بید، سبزارنگ خنجر

عزیزم پیش تو چون کشته یابد

پی کشتن عنان سوی تو تابد

بگفت این و کشید از زیر بستر

چو یوسف آن بدید از جای برجست

چو زرین یاره بگرفتش سر دست

زلیخا ماه اوج دلستانی