چو یوسف این سخن بشنید زد بانگ

که تا نبود به سوی من نگاهش

ز من آیین بی دینی نبیند

درین کارم که می بینی، نبیند

کز این دینار نقدم نیست یک دانگ

تو را آید به چشم از مردگان شرم،

وز این نازندگان در خاطر آزرم،