که گردد کام من از وی میسر

زلیخا هر چه می گوید دروغ است

دروغ او چراغ بی فروغ است

مرا تا دیده، دارد در پی ام سر

گهی از پس درآید گه ز پیش ام

به هر مکر و فسون خواند به خویش ام

ولی هرگز بر او نگشاده ام چشم