ز نور صدق چون دادی فروغ ام،

تو را باشد مسلم رازدانی

دروغ از راست پیش توست ممتاز

که داند جز تو کردن کشف این راز؟

منه تهمت به گفتار دروغ ام!

گواهی بگذران بر دعوی من!

که صدق من شود چون صبح روشن