رسد کارش در آن زندان به خواری

امید روزگارم بر نیاورد

اگر ننهد به کام من دگر پای

ازین پس کنج زندان سازمش جای

گذارد عمر در محنت گزاری»

بدیشان گفت: «یوسف را چو دیدید

ز تیغ مهر او کف ها بریدید