بر او راه گشایش ناپدیدست

چنان رفت آن وصیت از خیالش

که بر خاطر نیامد چند سال اش!

بسا قفلا که ناپیدا کلیدست

ز نا گه، دست صنعی در میان نه

به فتح اش هیچ صانع را گمان نه،

پدید آید ز غیب او را گشادی