همه عالم ز نعمت پر بر آید

بود از سال تنگ ات قصه آور

نخستین سال های هفت گانه

بود باران و آب و کشت و دانه

وز آن پس هفت سال دیگر آید

که نعمت های پیشین خورده گردد

ز تنگی جان خلق آزرده گردد