ببرد این مژده سوی آن یگانه

سخن کز دوست آری، شکرست آن

ولی گر خود بگوید خوشترست آن»

دگر باره به زندان شد روانه

که: «ای سرو ریاض قدس، بخرام!

سوی بستان سرای شاه نه گام!»

بگفتا: «من چه آیم سوی شاهی