به زندان سال ها محبوس کرده ست

سوی بستان سرای شاه نه گام!»

بگفتا: «من چه آیم سوی شاهی

که چون من بی کسی را، بی گناهی

ز آثار کرم مایوس کرده ست؟

اگر خواهد که من بیرون نهم پای

ازین غمخانه، گو: اول بفرمای