اگر خواهد که من بیرون نهم پای

که چون من بی کسی را، بی گناهی

به زندان سال ها محبوس کرده ست

ز آثار کرم مایوس کرده ست؟

ازین غمخانه، گو: اول بفرمای

که آنانی که چون رویم بدیدند

ز حیرت در رخم کف ها بریدند،