نقاب از کار من روشن گشایند

که آنانی که چون رویم بدیدند

ز حیرت در رخم کف ها بریدند،

به یک جا چون ثریا با هم آیند

که جرم من چه بود، از من چه دیدند؟

چرا رختم سوی زندان کشیدند؟

بود کاین سر شود بر شاه، روشن