کی از دانا سزد بر گردنش غل؟

ز رویش در بهار و باغ بودید،

چرا ره سوی زندان اش نمودید؟

بتی کزار باشد بر تنش گل،

گلی که ش نیست تاب باد شبگیر

به پایش چون نهد جز آب، زنجیر؟

زنان گفتند کای شاه جوان بخت!