چنان دان که یزدان گوای منست

نهم بر سرش بر دلارای تاج

ز رستم چو بشنید گویا سخن

بدو گفت نوگیر چون شد کهن

برین دین به رهنمای منست

کزین نیکویها که تو کرده ای

ز شاهان پیشین که پرورده ای