ز قرب مقدمش چون شه خبر یافت

چو کوهی گشته در زر و گهر غرق

چو آمد بارگاه شه پدیدار

فرود آمد ز رخش تیز رفتار

به استقبال او چون بخت بشتافت

به پهلوی خودش بر تخت بنشاند

به پرسش های خوش با وی سخن راند