ز من روی گیتی پرآواز گشت

کزین نیکویها که تو کرده ای

ز شاهان پیشین که پرورده ای

کنون نیک نامت به بد بازگشت

غم آمد روان ترا بهره زین

چنین بود رای جهان آفرین

چنین گفت پس با پشوتن که من