جهان چون خانه مرغان بر او تنگ

غمی دیگر نگیرد دامن او

نگردد شادی ای پیرامن او

زلیخا بود مرغی محنت آهنگ

غم یوسف ز جان او نمی رفت

حدیثش از زبان او نمی رفت

درین وقتی که رفت از سر عزیزش