چو من بگذرم زین سپنجی سرای

چنین بود رای جهان آفرین

چنین گفت پس با پشوتن که من

نجویم همی زین جهان جز کفن

تو لشکر بیارای و شو باز جای

چو رفتی به ایران پدر را بگوی

که چون کام یابی بهانه مجوی