زدی افغان که: «من عمری ست دورم

قدوم دوست را از من مپوشید!»

چو کردی گوش آن حیران مهجور

ز چاووشان، نوای «دور شو، دور!»

به صد محنت درین دوری صبورم»

بگفتی این و بی هوش اوفتادی

ز خود کردی فراموش اوفتادی