کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی

مصرع دوم · شماره 42

به من ده باز! آنچ از من ستاندی!

شاعرجامی

اثربخش ۴۲ - التفات نکردن یوسف به زلیخا در کفر و التفات به وی پس از توحید

قالبسایر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

39
به لطف خود جفای من بیامرز!
#
40
خطا کردم، خطای من بیامرز!
#
41
چو آن گرد خطا از من فشاندی،
#
42
به من ده باز! آنچ از من ستاندی!
انتخاب‌شده
43
چو برگشت از ره، آن بر مصریان شاه
#
44
گرفت افغان کنان بازش سرراه
#
45
که: «پاکا، آنکه شه را ساخت بنده!
#

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 42 از «بخش ۴۲ - التفات نکردن یوسف به زلیخا در کفر و التفات به وی پس از توحید» است.