اگر دردی ش هست آن را دوا کن!»

ستاده بر در اینک آن زن پیر

که در ره مرکبت را شد عنانگیر

بگفتا: «حاجت او را روا کن!

بگفت: «او نیست ز آن سان کوته اندیش

که با من باز گوید حاجت خویش»

بگفتا: «رخصت اش ده! تا درآید