حجاب از حال خود، هم خود گشاید»

بگفت: «او نیست ز آن سان کوته اندیش

که با من باز گوید حاجت خویش»

بگفتا: «رخصت اش ده! تا درآید

چو رخصت یافت، همچون ذره رقاص

درآمد شادمان در خلوت خاص

چو گل خندان شد و چون غنچه بشکفت