مرا یک بارگی کردی فراموش»

جوانی در غمت بر باد دادم

بدین پیری که می بینی رسیدم

گرفتی شاهد ملک اندر آغوش

چو یوسف زین سخن دانست کو کیست

ترحم کرد و بر وی زار بگریست

بگفتا: «ای زلیخا! این چه حال است؟