نظر بر غیب، بودش انتظاری

به کام خویش بینم کار خود را»

چو یوسف این تمنا کرد از او گوش

زمانی سر به پیش افکند خاموش

جواب او نه «نی» گفت و نه «آری»

میان خواست حیران بود و ناخواست

که آواز پر جبریل برخاست