صد سال اگر قدم نهد پیش،

خورشید ز توست روشنی گیر

بی روشنی تو چشمه قیر

در راه تو عقل فکرت اندیش

نا آمده از تو رهنمایی

دورست که ره برد به جایی

جز تو همه سرفکنده تو