چون خیمه درین بساط غبرا

محبوب عجم به دلنوازی

از مال و منال بودش اسباب

افزون ز عمارت گل و آب

می بود مقیم کوه و صحرا

عرض رمه اش برون ز فرسنگ

بر آهوی دشت کرده جا تنگ