دگر چون تو ای پهلوان دلیر

نزاید کس اندر میان مهان

به دیدار سام و به بالای او

به پاکی دل و دانش و رای او

بدین برز بالا و بازوی شیر

همی می چکد گویی از روی تو

عبیرست گویی مگر بوی تو