وین صبر و خرد به باد می داشت

گشتند به روی یکدگر خوش

در خرمن هم زدند آتش

آن پرده ز رخ گشاد می داشت

آن ناوک زهردار می زد

وین زمزمه هلاک می زد

آن از نم خوی جبین همی شست