زواره بدو گفت کای نامدار

که ای در جهان شاه بی یار و جفت

روان تو بادا میان بهشت

بداندیش تو بدرود هرچ کشت

نبایست پذرفت زو زینهار

ز دهقان تو نشنیدی آن داستان

که یاد آرد از گفته باستان