چون روز دگر به سویش آمد

عشقش به در از حد و قیاس است،

در نقد وفاش هیچ شک نیست

محتاج گواهی محک نیست،

جانی پر از آرزویش آمد،

خواهان رضای او به صد جهد

گفت اش پی استواری عهد: