گفتا: «بنگر چه پیشم آمد!

شد قیس روان به رسم هر روز

آن مه ز حدیث شب خبر گفت

ناسازی مادر و پدر گفت

بر ریش جگر چه نیشم آمد!

ز آن می ترسم که ناپسندی

ناگه برساندت گزندی»