هوشش به نشید، رهنمون شد

تا دیر فتاده بود بر خاک

رخساره نهاده بود بر خاک

چون بیهشی اش ز سر برون شد

با زخمه عشق ساخت چون چنگ

شد ساز بدین نشیدش آهنگ:

«ما گرم روان راه عشقیم